Farklı yaÅŸlardaki çocukların boÅŸanma karşısındaki tepkileri farklıdır. ÇocuÄŸun yaÅŸ ve geliÅŸim düzeyi boÅŸanmaya vereceÄŸi tepkiyi de etkiler. Bu nedenle, çocukların boÅŸanmanın olumsuz etkilerinden en iyi ÅŸekilde korunması için, anne-babaların çocukların farklı yaÅŸlarda verdikleri tepkileri bilmeleri ve tutum ve davranışlarında uygun düzenlemeleri yapmaları önemlidir.
0-2 yaÅŸ
Bu yaÅŸtaki çocuklar tutarlılık ve rutin konusunda hassastır ve tanıdık ÅŸeyler (tanıdık kiÅŸiler, kendi yatağı, oyuncakları vb) onları rahatlatır. Bu yaÅŸlardaki bebek ve çocuklar çok fazla deÄŸiÅŸiklik veya ani ayrılıklar nedeniyle strese girebilirler. Bu yaÅŸ grubundaki çocuklar özellikle bakım veren kiÅŸiden ayrılıklara karşı hassastırlar. Ayrılık kaygısı içe dönüklük, huzursuzluk öfke nöbetleri veya saldırganlık davranışları ile kendini gösterebilir. BebeÄŸin stres içinde olduÄŸunu gösteren diÄŸer iÅŸaretler ise huysuzluk ve aÄŸlamanın artması, yeme veya uyku alışkanlıklarında deÄŸiÅŸiklikler olmasıdır.
3-5 YaÅŸ
Bu yaÅŸtaki çocuklar tutarlı bir bakıma ihtiyaç duyarlar, ancak çocuÄŸun uzun dönemli hafızası ve dil becerileri de geliÅŸmekte olduÄŸundan daha bağımsızdır. Bu yaÅŸ grubundaki çocuÄŸun stres altında olduÄŸunu gösteren iÅŸaretler sürekli ayrılmakla ilgili kaygılar, parmak emme, yatak ıslatma, öfke nöbetleri gibi daha önce sergilediÄŸi davranışlara geri dönme, yeme reddi ve gece boyunca uyku sorunları yaÅŸamasıdır. Sürekli mızmızlık ve size ya da eÅŸinize yönelik öfke de gözlenebilir.
6-8 YaÅŸ
6-8 yaÅŸ arasında çocuklar sevildiklerinden emin olabilmek için her bir ebeveyn ile özel zaman geçirmeye ihtiyaç duyarlar. Adil davranma büyük önem kazanabilir; çocuk hem sizin hem de eÅŸinizin kendisi ile eÅŸit zaman geçirmesini isteyebilir. Bu yaÅŸtaki çocuklar kimin suçlu veya kimin hatalı olduÄŸu gibi konularla da ilgilidir. Bu nedenle boÅŸanan eÅŸe karşı duyulan öfke nedeniyle karşı tarafı suçlayıcı sözlerden kaçınılmalıdır. Çocuklar ailenin yeniden birleÅŸmesi konusundaki ümitlerini dile getirebilir, durumun gerçekliÄŸini tüm çıplaklığı ile kavrayabilmesi için her iki ebeveynle de ayrı ayrı ve bol bol zaman geçirmelerinin saÄŸlanması faydalı olur. ÇocuÄŸun mutsuzluk duyguları üzüntü, öfke veya saldırganlık ÅŸeklinde kendini gösterebilir. ArkadaÅŸlarıyla veya okulda sorunlar yaÅŸayabilir veya ÅŸikayetleri karın aÄŸrıları veya baÅŸ aÄŸrıları gibi fiziksel belirtiler ÅŸeklini alabilir.
9-12 YaÅŸ
Bu yaÅŸ çocukları anne-babalarından ayrı aktivitelerle daha fazla meÅŸgul olurlar. BoÅŸanmış anne-babalar birbirine yakın ikamet ediyorsa, her ikisiyle de dengeli zaman geçirmek iÅŸe yarayabilir, ancak ergenlik öncesi çaÄŸdaki çocuklar deÄŸiÅŸen önceliklerine zaman saÄŸlamak amacıyla farklı düzenlemelere gereksinim duyabilirler. Okul, toplumsal ilgiler ve arkadaÅŸlık bu yaÅŸ grubundaki çocuklar açısından öncelik taşımaya baÅŸlar. Bu yaÅŸ çocukları anne ve babadan birinin tarafını tutmaya çalışabilir. Buna hazırlıklı olmak ve durumu kiÅŸisel bir alınganlık konusu yapmamak gerekir. Bu yaÅŸ grubunda stres belirtileri arkadaÅŸlarla ilgili sorunlar, yalnızlık, depresyon, öfke veya baÅŸ ve mide aÄŸrısı gibi fiziksel belirtiler ve öÄŸrenme sorunları olarak ortaya çıkar.
BoÅŸanmalarda sık rastlanılan hatalı durum ebeveynlerin sıkıntılarını çocukla paylaÅŸmasıdır; bu durum, "Mert benim en yakın arkadaşım, biz onunla her ÅŸeyi paylaşırız" gibi sözlerle ifade edilir. Bu durumlarda çocuklar duygusal olarak zor durumda olan bir ebeveyni kendi duygusal saÄŸlığı pahasına desteklemeye veya ona bakmaya zorlandığında bu ebeveyn ile rol deÄŸiÅŸimleri görülebilir. Bu çocuk açısından saÄŸlıklı bir durum deÄŸildir. Ailede rol deÄŸiÅŸiminin yaÅŸandığını farkeden ebeveynler kendilerine baÅŸka duygusal destek kaynakları bulmaya çalışmalı ve çocuÄŸun sırtından bu yükü indirmelidirler.
13-15 YaÅŸ
Bu yaÅŸ grubundaki çocuklar her iki ebeveynden de tutarlı bir destek beklerler ancak yaÅŸam düzenlemelerinde her iki ebeveynle de dengeli zaman geçirmeyi kabul etmeyebilirler. BoÅŸanma suçunu ebeveynlerden biri veya her ikisine yükleyebilirler ve tek bir yerde kalmayı veya sürekli yer deÄŸiÅŸtirmeyi talep ederek kontrol sahibi olmaya çalışabilirler. Depresyon, içe kapanma, ruh durumunda sürekli deÄŸiÅŸmeler, sigara, alkol veya diÄŸer uyuÅŸturucuların kullanımı, cinsel aktivite veya devamlı karşı gelme davranışları ergenin sorun yaÅŸadığını gösterebilir. Bu sorunlar boÅŸanmayla iliÅŸkili olsun ya da olmasın, ergenin hayatını etkileyen ciddi sorunlardır ve dışarıdan yardım alma ihtiyacının ortaya çıktığına iÅŸaret eder.
16-18 YaÅŸlar
Bu yaÅŸ grubundaki ergenler kendi bağımsızlıklarını oluÅŸturmaya ve sosyal ve okul faaliyetlerine odaklanırlar ve anne-babalarının sorunları konusunda hoÅŸgörüsüz olabilirler. Bu yaÅŸ grubundaki ergenler halen desteÄŸe ihtiyaç duymakla birlikte, sürekli ebeveynler için endiÅŸelenmekten artık yorulmuÅŸ olabilir. Ergenlerle sık sık duyguları hakkında konuÅŸmak yararlı olabilir. Ergenler anne-babalarını mutlu görmek isteseler de, anne babalarının baÅŸka insanlarla birlikte olması karşısında karışık duygular beslerler. Anne ya da babanın baÅŸka biriyle çıkmasını hoÅŸ görmenin diÄŸer ebeveyne sadakatsizlik olacağını düÅŸünebilirler. Yardım ihtiyacı içinde olan gençler davranış sorunları yaÅŸayabilir, depresyon belirtileri gösterebilir, okul performansı düÅŸebilir, evden kaçabilir veya yasalarla başı derde girebilir.
Aile.org
Yorumlar !
